Żelń

Dąbrowa

Żelń h. Dąbrowa, vel Żelnio, Żelnia, Żelna (litew. Želnia), rodzina żmudzka, w pow. trockim i wileńskim. 

Spotykamy ich w drugiej połowie XVIII wieku także w Wielkopolsce, w parafii Czeszewo.

Na Litwie odnotowani w aktach m.in. w folwarku Żabelin w parafii gierwiackiej oraz w Wilnie w latach 1831-1862; w Koleśnikach (1861) i Takniańcach, w parafii olickiej (Malew.).

W 1850 r. byli właścicielami dóbr Chorążyce, w parafii Merecz, pow. Troki (SGKP).

Żelniowie herbu Dąbrowa otrzymali potwierdzenie szlachectwa 19 VI 1805 r. i 20 XII 1819 r.

Genealogia
(osób: 29)

• PETRONELA Żelń h. Dąbrowa (ok. 1785-po 1806); m. (ok. 1805) Kazimierz Józef Iwicki (ok. 1780-po 1806), s. Mateusza i Tekli Dowmont-Siesickiej; jego ojciec, Mateusz Iwicki (ok. 1744-1805), był dziedzicem dóbr Dukty i Hubiszki, otrzymał potwierdzenie szlachectwa w Wilnie, 8 XII 1798 r. (Arch. Wileńskie); dzieci: 1/ Antoni Iwicki (1806-po 1834); ur. Talkuny, par. Przełajsk; voto: (6 XI 1834 Giegużyn) Petronela Lutkiewicz (1812-po 1834), c. Michała i Ewy Urbanowicz h. Łabędź; ur. Połomień, parafia Giegużyn; Giegużyn to Zarzecze (MK Giegużyn).

• WŁADYSŁAW Onufry Żelnia (ok. 1880-po 1921), s. Władysława i Konstancji Kochańskiej, rolnik; zamieszkały Oława (litew. Alovė), parafia oławska, pow. Olita (MK Oława); ż. (1921 Oława) Julia Ryżys (ok. 1900-po 1921), c. Aleksandra i Tekli Matusewicz (Matusevičiūtė); w aktach także: Julija Ryžytė; ślub w parafii Oława, swiadkowie: Alfons Żelnia, Bronisław Żelnia, Waleria Żelnia (MK Oława).

Źródła: Cz. Malewski, Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku; Dw. Teki (Regesty); SGKP t. 1/630.