Włodarski h. Bończa, na Mazowszu i w Małopolsce.
Wojczyński h. Abdank (in. Habdank, Awdaniec), vel Skarbek-Wojczyński, Woyczyński, Wojczański, Wojciński, Wojczeński, Woyczeński etc., pisali się z Wodzicznej (Wodziczny) i wraz z Kozietulskimi stanowią odgałęzienie Skarbków-Wodziczeńskich (Wodziczańskich).

Wolan h. Lis, vel Wohlan, rodzina pochodzenia śląsko-niemieckiego (pierwotnie zwali się chyba Wohlan). Pisali się „na Wolanowie”. Jedna ich gałąź osiadła w W. Ks. Litewskim, głównie w pow. oszmiańskim i wileńskim, gdzie otrzymali indygenat w czasach króla Zygmunta Augusta (Nies.).
Wolmer h. Korwin, vel Wolmier, Wolimer, Wolner, Walmor, Wulmer etc., w W. Ks. Litewskim, pow. grodzieńskim. Wywodzą się zapewne z Inflant Polskich (dzisiejsza Łotwa).
Wołodyjowski h. Korczak, rodzina ruska w dawnym woj. bełskim, osiedlona na Podolu, w XVII wieku bardzo rozdrobniona. Według Niesieckiego, „z Moskwy do Polski przyszli, czego dowodzą różnemi przywilejami”.
Wysoczyński h. Szeliga, oraz h. Ciołek, vel Wysociński, Wysoczański, także Wysokiński, na Mazowszu, w pow. grójeckim. Pisali się z Wysoczyna.
Zadora
Wrzeszcz h. Zadora, vel Wrześć, w Małopolsce, następnie także w woj. ruskim i na Podolu. Niesiecki pisze ich Wrzescz.