
Śmiełowski h. Leszczyc, vel Śmielowski, Śmiałowski, w Wielkopolsce, w dawnym woj. kaliskim, pow. pyzdrskim. Rodzina wymieniona w herbarzu Paprockiego 1584 r.
Śniadecki h. Leliwa, rodzina szlachecka pochodzenia wielkopolskiego, związana pierwotnie z ziemią pałucką, zwłaszcza z okolicami Żnina i Gorzyc, następnie także z Krakowem i Wilnem.
W XVIII stuleciu przedstawiciele rodziny należeli do zamożniejszego mieszczaństwa żnińskiego, pełniąc urzędy miejskie i prowadząc działalność gospodarczą. Z rodziny tej wywodzili się dwaj wybitni przedstawiciele polskiego Oświecenia: Jan Śniadecki, matematyk i astronom, oraz jego młodszy brat Jędrzej, chemik, lekarz i biolog.
Tradycję szlacheckiego pochodzenia Śniadeckich potwierdzają wcześniejsze wzmianki archiwalne. W 1654 r. występuje Albert Śniadecki, określony jako nobilis, pochodzący ze wsi Gorzyce w pow. żnińskim. W 1701 r. Franciszek i Dorota Śniadeccy posiadali tamtejsze wójtostwo, dzierżone z nadania arcybiskupa gnieźnieńskiego Michała Radziejowskiego. W 1730 r. Franciszek i jego druga żona Katarzyna z Mieleszewiczów sprzedali wójtostwo Janowi Ostromęckiemu. Jan Śniadecki, syn Franciszka z pierwszego małżeństwa, przeniósł się następnie do Żnina.
Według przekazów genealogicznych rodzina używała herbu Leliwa. W źródłach dotyczących rodziny pojawia się także potwierdzenie szlachectwa wileńskiej linii z 10 VII 1835 r.
Źródła: PSB t. 51 (hasła: Jan Śniadecki oraz Jędrzej Śniadecki); Edmund Fryckowski, „Jędrzej Śniadecki – wybitny myśliciel polskiego Oświecenia”; Adam Wrzosek, „Jędrzej Śniadecki”, t. 1; Baliński, Pamiętniki; Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku – wykaz legitymacji i urzędników; T. Gajl, Herbarz polski online.