Wieliński h. Kurzeniec, vel Wieleński, Wiliński, Wileński etc., pisali się ze wsi Wieliny w ziemi czerskiej 1564 r. Niektórzy z nich używali przydomku Czarnota. Tego samego przydomku używali Bojarscy herbu Sas (Stekert).
Wieś Wieliny, dziś ma nazwę Uwieliny, leży w parafii Prażmów, w dawnym pow. grójeckim, obecnie pow. Piaseczno. W dokumencie z 1476 r. (Kod. Maz., 278) wymieniono wieś Wieliny Piskorzyno jako własność Stanisława Łoskiego (Llossky de Wyelyny).
W 1540 r. Uwieliny płaciły od 2 łanów i pół ćwierci, Wola Uwielińska od ćwierci. Dziedzicem był Jezon Wieliński (Księgi sądowe czerskie, Lubomirski, t. XII).
Kacper Wieliński herbu Kurzeniec, ziemianin czerski 1591 r. (Not. Dziad.; Wittyg).
Znana jest także rodzina Wielińskich pochodzenia kozackiego, uszlachcona w Rzeczypospolitej i używająca herbu Dęboróg.
• JÓZEF Czarnota-Wieliński (14 IV 1785-po 1812), oficer wojsk polskich; służył w wojsku pruskim, od 18 XI 1806 w wojsku francuskim jako podporucznik w 4. pułku cudzoziemskim, mianowany porucznikiem 15 II 1807, kapitan 9 VIII 1807, kapitan karabinierów 1 V 1809; był w Hiszpanii, ranny pod Astorgą 21 IV 1810; mianowany kawalerem Legii Honorowej 29 V 1810; przeniesiony 30 IV 1812 jako kapitan do 4. pułku Legii Nadwiślańskiej, nigdy do tego pułku się nie zgłosił; ur. Bydgoszcz; w aktach także: de Wieliński (S. Kirkor, Pod sztandarami Napoleona; Słownik oficerów Legii Nadwiślańskiej i pułków Ułanów Nadwiślańskich).
• JULIANNA Wielińska (ok. 1820-po 1844), c. Andrzeja i Józefy Nowakowskiej; zamieszkała we wsi Gostków, parafia Wartkowice, pow. Poddębice (MK Wartkowice); m. (28 I 1844 Wartkowice) Wincenty Dembiński (ok. 1810-po 1844); ślub w parafii Wartkowice, miejscowość: Gostków, uwagi: on wdowiec, ona panna (MK Wartkowice).
Źródła: Bork. Spis 491; Dw. Teki (Regesty); SGKP t. 12/864-865, t. 13/328; Wittyg, Nieznana szlachta, s. 345; Aleksander Stekert, Przydomki polskie, litewskie i rusińskie; T. Gajl, Herbarz polski online.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz