Belina
Żeligowski h. Belina, vel Żeligoski, Zeligowski, Żelgowski, Zelgowski, w woj. łęczyckim. Nazwisko mogli wziąć od Seligowa (Zeligowa) w pow. łowickim.
Jedna ich gałąź przeniosła się na Litwę i osiadła w pow. oszmiańskim, gdzie założyli wieś Żeligowo, w parafii Soły.
Żeligowscy w Herbarzu Niesieckiego. Jakub, „rotmistrz inflanckiej ekspedycji, w znacznych potrzebach, odwagi swojej dał jawne dowody, osobliwie pod Lodem zamkiem, gdzie Szwedom armata była odebrana, potem pod Rewlem, pod Szmeltynem, pod Nowogrodkiem, pod Kiesą z wielkim niebezpieczeństwem życia stawał, wielu ręką swoją z nieprzyjaciół pobiwszy, drugich w niewolą, zabrawszy, do obozu fortunnie przyprowadzał”. Ten Jakub jest wymieniony w związku z popisem wojskowym w Oszmianie w 1623 r.
Kazimierz, cześnik mozyrski 1674 r. Anna była za Piotrem Dzierżkiem.
Z tej oszmiańskiej linii pochodził generał Wojska Polskiego Lucjan Żeligowski (1865-1947), a także stryjeczny dziad generała, Edward (1816-1864), poeta, filozof, tłumacz i uczestnik życia politycznego Wilna.
W literaturze heraldycznej występują ponadto Żeligowscy herbu Łabędź.
Genealogia
(osób: 20)
• HEKTOR Żeligowski h. Belina (1829-po 1871), s. Juliana i Marianny (Marii) Lubańskiej, stryj generała Lucjana Żeligowskiego; ur. Mariampol lub Korejkowce, w pow. wilejskim (Genealogia Żeligowskich z Oszmiańszczyzny); ż. (1871 Warszawa) Maria Maciejewska (ok. 1850-po 1871), c. Adama i Anieli Nowakowskiej; ur. Warszawa; ślub w parafii Nawiedzenia NMP, w Warszawie (MK Warszawa: Nawiedzenie NMP).
(1865-1947)
• MARIANNA Żeligowska (ok. 1690-po 1715); w aktach także: Zelgowska (Dw. Teki; AGZ Poznań); m. (ok. 1715) Stanisław Domagalski h. Bończa (ok. 1690-po 1715), s. Stanisława i Zofii Bujnowskiej; żonaty 1715 r. z Marianną Żeligowską (Zelgowską), kwituje tegoż roku teścia z 2. 000 złp. jej posagu (AGZ Poznań).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz