Śliwnicki h. Korab, w Wielkopolsce, oraz w Sieradzkiem, pisali się od dóbr Śliwniki, w dawnym pow. odolanowskim, obecnie pow. Ostrów Wielkopolski. W herbarzach wymieniana od XVI w.
Śliwniki (Slywnyky), w XVI wieku należały do parafii Słup. W 1688 r. w Śliwnikach mieszkały 34 osoby. Na przestrzeni lat Śliwniki były w posiadaniu Kurcewskich, Śliwnickich herbu Korab, Książyńskich następnie Wielowiejskich od których wieś w około 1750 r. nabyli Niemojewscy (Niemojowscy) herbu Wieruszowa.
Niesiecki podaje, że Piotr Śliwnicki miał trzech synów: Mikołaja, Aleksandra i Piotra. Po Piotrze, synowie Piotr i Andrzej, z których Andrzej był rotmistrzem podczas wojny szwedzkiej i z Łosieckiej miał ośmiu synów. Wspomina również Wacława Śliwnickiego, występującego w 1604 r. w aktach ziemskich lwowskich, oraz Elżbietę, zakonnicę lwowską.
Najwybitniejszym przedstawicielem rodu Śliwnickich był Maciej (ok. 1490–8 VIII 1551), doktor obojga praw, kanclerz kurii prymasa Jana Łaskiego, prałat kilku kapituł kościelnych, archidiakon kaliski, gnieźnieński i poznański oraz prepozyt kaliski. Był autorem projektu reformy i kodyfikacji prawa polskiego.
Źródła: Dw. Teki (Regesty); Nies. t. 8/401; Słownik polskich teologów katolickich, t. 4/302–303; PSB t. 51/2-6; WSB.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz