Szyryn h. własnego (in. Szyryn, Jasieńczyk odm.), vel Szyrin, rodzina pochodzenia litewsko-ruskiego, pieczętująca się herbem własnym, od nazwiska zwanym Szyryn.
Jej przedstawiciele występowali w XVIII i XIX w. na ziemiach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego, m.in. w woj. połockim i bracławskim, a także na ziemiach ruskich dawnej Rzeczypospolitej.
Byli skoligaceni z kilkoma znanymi rodami szlacheckimi, m.in. Brzostowskimi h. Strzemię, Benisławskimi h. Pobóg, Czernymi h. Nowina, Ponińskimi h. Łodzia i Lanckorońskimi h. Zadora.
Znaczniejsi przedstawiciele: - Ignacy (zm. 1796), koniuszy brasławski, poseł sejmowy. Józef (ok. 1770–po 1797), żonaty z Józefą Szauman. Justyn (ok. 1780–1852), żonaty z Konstancją Benisławską h. Pobóg (ok. 1790–1840).
Mikołaj (ok. 1760–po 1810), podczaszy kołomyjski, żonaty z Gertrudą Czerny h. Nowina. Ich córką była Klotylda Szyryn, żona Seweryna Ponińskiego h. Łodzia, matka Apolonii i Franciszki Salezjany Ponińskich.
Maria (5 XI 1841–28 VII 1912), córka Aleksandra i Konstancji Szyryn, żona Aleksandra Meysztowicza; matka m.in. Aleksandra Michała Meysztowicza (1864–1943), późniejszego ministra sprawiedliwości II RP. Ślub odbył się w 1860 r. w Hermanowiczach.
Źródła: Dw. Gen.; Nies. t. 11/435; PSB t. 50/349 (hasło: Ignacy Szyryn); T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej; Adam Biliński, Genealogia rodu Szyryn herbu Szyryn; T. Gajl, Herbarz polski online.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz