Wyrzyski h. Topór (in. Pałuka), nazwisko wzięli od dóbr Wyrzysk, w pow. nakielskim, lecz byli też właścicielami wsi Wyrza tamże. Pisali się ze Słupów („ze Słup”) koło Szubina. Są jednego pochodzenia z Danaborskimi z Danaborza koło Wągrowca, Brzyskorzystewskimi z Brzyskorzystwi, Kcyńskimi z Kcyni, Ostrowskimi i Słupskimi ze Słupów koło Szubina w pow. nakielskim i kcyńskim.
Wojciech Wyrzyski był dziedzicem miasta Wyrzysk i wsi Wyrzyska Wieś, Osieku, Koszutowa, w pow. nakielskim, 1565 r. (AGZ Nakło). Jakub, bierze udział w popisie szlachty pow. kcyńskiego 1623 r. (AGZ Kcynia).
Wyrzyscy (Wyrzejscy) herbu Jelita, wymieniani w herbarzach, to właściwie Wierzejscy tego herbu.
Genealogia
(osób: 24)
• ANDRZEJ Wyrzyski ze Słup h. Topór (ok. 1680-1736/49), s. Władysława i Ewy Mycielskiej, brat Szymona W., podczaszy brzeski kujawski; właściciel dóbr Bobrowniki, parafia Łęgowo, pow. wągrowiecki; (Dw. Teki; AGZ Wschowa); ż. Marianna vel Marcjanna Dunin h. Łabędź (ok. 1700-po 1756); jako wdowa po Andrzeju, żona St. Jarnowskiego, kwituje 1749 r. Jakuba Działyńskiego, starostę nakielskiego i murzynowskiego, z sumy 11. 390 złp. (AGZ Gniezno); 2v. (p. 1749) Stanisław Jarnowski, kasztelanic kowalski; dzieci: Ignacy, Marianna, Kacper, Antoni.
• BARBARA Wyrzyska ze Słup h. Topór (ok. 1720-po 1765), c. Szymona i Anny Biegańskiej (1v. Gruszczyńskiej); żona Jakuba Grodzickiego 1765 r.; sumę zapisaną ol. dziadowi Bieg. 1694 r., ceduje 1765 r. synowi swemu Antoniemu Gr. (Dw. Teki; AGZ Poznań); m. (ok. 1745) Jakub Grodzicki (ok. 1720-po 1765); dzieci: 1/ Antoni Grodzicki (ok. 1750-po 1765).
Źródła: Bork. Spis 517; Dw. Teki (Regesty); Piotr Klinta, „Wyrzyscy herbu Pałuka w XVI–XVIII wieku”, Genealogia, t. 14 (2002), s. 102; T. Gajl, Herbarz polski online.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz