Wysoczański

Sas

Wukry

Wysoczański h. Sas, vel Wysoczyński, na Rusi Czerwonej, związani przede wszystkim z Wysockiem Wyżnym w ziemi samborskiej. Jego gałęzie występowały m.in. w pow. turczańskim i drohobyckim. W źródłach spotykani również jako „z Wysokiego”, „na Wysokich” oraz „z Weryhy”.

Ród licznie rozrodzony, posługiwał się rozmaitymi przydomkami gałęziowymi: Dmytrowicz, Dmytrykowicz, Fagarasz, Szwabowicz, Wereżyc (Wereżycz), Minkowicz, Jankowicz, Dumnikowicz i Pietrusiewicz.

W źródłach XVII–XVIII w. występują m.in. Łukasz Wysoczański, wyznaczony w 1633 r. przez sejm na komisarza do ułożenia stosunków z Węgrami, Śląskiem i Pomorzem, oraz Maciej Wysoczański, miecznik sanocki w 1648 r. W 1764 r. elekcję Stanisława Augusta podpisali m.in. Jan Wysoczański Pietrusiewicz z Weryhy na Wysokich i Bazyli Wysoczański.

W Galicji liczni przedstawiciele rodu legitymowali się ze szlachectwa w latach 1782-1852, bez wskazania herbu. Z nich jedyny Bazyli, syn Bazylego, wylegitymowany 1782 r. w sądzie ziemskim lwowskim, podał herb Sas (Szl. Gal.). 

W szczególności linia Pietrusiewiczów Weryha-Wysoczańskich uzyskała w monarchii habsburskiej potwierdzenie szlachectwa i później godność rycerską. W materiałach dotyczących tej linii pojawia się herb Wukry, podczas gdy zasadnicza starsza tradycja heraldyczna rodu Wysoczańskich związana jest z herbem Sas.

We wspóczesnych opracowaniach heraldycznych (T. Gajl) pojawia się przy nazwisku Wysoczański także herb Szeliga.

Genealogia
(osób: 58)

• AGNIESZKA Wysoczańska h. Sas (ok. 1820-po 1844), c. Jana i Marianny Ilnickiej; zamieszkała w miejscowowści Supruńkowce, parafia Supruńkowce, pow. Stara Uszyca, na Podolu (MK Supruńkowce); m. (6 II 1844 Supruńkowce) Maciej Czajkowski (ok. 1820-po 1844), s. Mikołaja i Justyny Kaczyńskiej; ślub w parafii Supruńkowce, miejscowość: Supruńkowce (MK Supruńkowce).

• LEON Pietrusiewicz Weryha-Wysoczański h. Wukry (ok. 1860-po 1909), s. Grzegorza i Heleny Ilnickiej, urzędnik galicyjski (Szematyzmy galicyjskie 1893/1909); 1ż. Kazimiera Emilia Woszczyńska (ok. 1870-1901); zm. Szczawnica; 2ż. (1902 Przemyśl) Emilia Maria Wolańska (ok. 1880-po 1902), c. Ludwika i Salomei Kwaśniewskiej; ślub w parafii NMP i św. Jana Chrzciciela, w Przemyślu, miejscowość: Zasanie, uwagi: on wdowiec po Kazimierze Woszczyńskiej (MK Przemyśl: NMP i św. Jan Chrzciciel).

Źródła: Bork. Spis 518; Enc. Szl. t. 12/238; Nies. t. 11/482; Szl. Gal. 285-286; T. Gajl, Herbarz polski online.