Wolbek

Walbach

Wolbek h. Walbach, vel Wolbock, Walbek, na Litwie i Białej Rusi, m.in. w woj. mińskim.

Bogusław Wolbek, sędzia grodzki mozyrski 1778 r. (Kras.).

W opracowaniu dotyczącym rodu Wolbeków podano, że w 1716 r. niejaki Wolbek był towarzyszem w tatarskiej chorągwi Bilała Kryczyńskiego i posiadał niewielkie dobra w okolicach Wołkowyska. „Zapewne już jego potomstwo przyjęło chrzest i zaczęło się wywodzić od Walbachów (rodziny wygasłej w XVII wieku). Obecnie kwitną w ziemi mińskiej” (Dziad.).

Wolbekowie herbu Walbach wylegitymowali się ze szlachectwa 1834 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni witebskiej. Podstawą potwierdzenia szlachectwa miało być posiadanie majątku Ostrowno, którego własność miała sięgać 1650 r.

Herb: tarcza dzielona pionowo, po stronie prawej złote pole ze skałą, na której znajduje się czarny kozioł, po stronie lewej czerwone pole ze srebrną, pionowo przedstawioną rzeką; w klejnocie – pawi ogon (rosyjski Obszczyj Gerbownik, t. 18, poz. 17).

Według tradycji heraldycznej herb ten został nadany przez cesarza Ferdynanda, a następnie zatwierdzony przez Zygmunta Augusta w 1566 r. dla Melchiora Walbacha, mieszczanina warszawskiego.

W Karczewie zachowała się tablica związana z Melchiorem Walbachem, datowana na 1595 r., z jego herbem i inskrypcją „Sive morimur sive vivimus Christi sumus” (Czy umieramy, czy żyjemy, należymy do Chrystusa) Melchior Walbach. Źródło lokalne wiąże Walbachów z rozwojem ich pozycji majątkowej w ziemi czerskiej.

Genealogia
(osób: 32)

• BRONISŁAW Wolbek h. Walbach (ok. 1850-po 1874), s. Cezarego i Anieli Dobrowolskiej; zamieszkały w mieście Wilnie (MK Wilno: św. Filip i Jakub); ż. (1874 Wilno) Maria Kieniewicz (ok. 1850-po 1874), c. Hipolita i Karoliny NN.; ślub w parafii św. Filipa i Jakuba (ibid.).

• IRENA Wolbek h. Walbach (ok. 1830-po 1852), c. Józefa i Rozalii Kamieńskiej (Kamińskiej), dziedziczka dóbr Jeziornica, parafia Łukonica, pow. Słonim; wcześniej dobra te należały do Kamieńskich; w aktach także: Irena Wolbiek (MK Łukonica; SGKP t. 15 cz. 2/20); m. (23 XI 1852 Łukonica) Tymon Korybut-Daszkiewicz h. Korybut (ok. 1825-po 1852), s. Stefana i Ludwiki Nowickiej; ślub w parafii parafia Łukonica, miejscowość: Jeziornica (MK Łukonica).

Źródła: Bork. Spis 507; Dziad. 451; Kurop.; Małach.; Nies. t. 11/478; T. Gajl, Herbarz polski online.